555+ วันนี้โพสไรไร้สาระไป ก็ขอโทษนะจ๊ะ เอาหละ มาเปิดประเด็นกันเลย
เราจะมาเริ่มที่ การจิกกัดตามประสาแบบโหดร้าย นินึง รู้ความลับอะไรมา ก็มาทำลายซะหน่อย
จิกกัดไม่รุนแรง หรอกนะ นิดๆหน่อย พอหอมปากหอมคอ
ขอเริ่มที่ คุณ ชาย ย้งยี้ อุ้ยไม่รู้คิดอะไร ทำไมถึงอยากจิกเขา
จิงๆ ก็ไม่รู้จักอะไรเขามากมาย แต่มาเม้าส์ว่า เขาหน่ะ แมนแท้ ใช่ไหมคร้าบ เพราะว่า วันนั้น มีผู้เห็นเหตุการณ์หลายคนนะเจ๊อะ ไม่ได้โม้
ว่าคุณพี่หน่ะ เขาพูดว่า ตัวเขาหน่ะ ไปแรด กลางถนน ว้าว!! อาจจะรุนแรงไป แต่พี่เขาพูดเองนะเจ๊อะ
พี่ตะวัน หละ ผู้เห็นเหตุการณ์ คนสำคัญ มันก็นาน มาแล้วนะเจีอะ แต่ขอเม้าส์ ค้างคาใจใครหลายๆคนที่รุ้แน่
เอาหละ วันนี้มะมีใครจะจิกกัดและ ขอตัวก่อนละ
ลงนาม คุณชายปากร้ายหน้าแบ๊ว
++++++เสริมฮ่ะ เสริม ขอเจ๊เสริมหน่อย++++++++
โฮะๆ ก็อย่างที่หลายท่านน่าจะได้ยลโฉมกันแล้วกับแบนเนอร์ของคลับเรานะคะ
สวยงามถูกใจเจ๊มาก สีก็ช่างเข้ากับบรรยากาศอึมครึม ฝนตกพรำๆเสียนี่กระไร
จากผลงานรังสรรค์ของ น้องฟ้า สุดที่เลิฟของเจ๊ในนาทีนี้ ที่เพิ่งไปบ่นในบ้านด้วยอาการคล้ายคนเบื่อหน่าย และกำลังทำหน้าเซ็งอยู่... แหมแต่ก็ไม่อยากให้เซ็งนานนะฮะ เดี๋ยวความงามของน้องเธอจะลดลง
จะว่าไปแล้ว ฟ้ากับคุณชายแอ๊บแบ๊วของเราเนี่ย ก็เป็นสองคนที่บ่นกันมาราธอนฮ่ะ เรื่องคลับเงียบ แต่ก็เพราะการบ่นของทั้งสองนะฮะ ที่ทำให้หน้าเพจที่ดูจะเพิ่มไม่เพิ่มแหล่ เพิ่มขึ้นจนได้ แม้จะทีละเล็กละน้อยก็เถอะค่ะ
มาว่ากันที่อีกสาวใหญ่...ใหญ๋ที่สุดเป็นอันดับหนึ่งทางพฤตินัยของเรา ซือเจ๊หมวย หลังเข้าสู่ดาร์คโหมด เข้าเฝ้าเคาร์ทดูกู (ดูให้ดี อย่าดูผิดนะ ดูกรู ไม่ใช่ดูเมิง...อุ๊ย หยาบคาย ขออำภัยนะฮะ) มาสักพัก ก็กลับมาสู่โหมดสีสันและสารพันอาหารเหมือนเดิม นี่ล่าสุดก็ว่าไปกินแกงกะหรี่ที่ร้าน โตเกียวคาเร่ มาพร้อมท่านพี่ซึนาเดะในวงการอาหารของเธอ (พี่สาวแท้ๆนะ) แล้วก็ไม่ปลื้มอย่างแรง ส่งรูป อวาตาร์หน้าโหด แบบ หมวดซิลล่ามาบอกกันเลยทีเดียวว่า สมาชิกหน้าใสของคลับท่านใดก็ไม่ต้องริไปลิ้มลองร้านนี้ เพราะ ที่สุดแห่งความ...บรมจริงๆ
ต่อกันที่คุณพี่อีกคนที่หายหน้าหายตาไปนาน ประหนึ่งว่าไปพยายามคุณซากฮิดันมารึเปล่า อย่าง พี่โอ๊ต ก็กลับมาพร้อมมหากาพย์เร็ปความยาวสองม้วนกระดาษว่าด้วยเรื่อง แบทแมน และ คู่ปรับ...โห...มาแบบโปรครับ งานนี้กระทั่งตัวร้ายบางคน ถ้าไม่ใช่แฟนพันธุ์อึดสักนิด แต่เป็นขาจรไปจรมาแบบเจ๊ ก็อาจจะไม่รู้จักก็ได้
ก็ต้องกราบงามๆ ขอบคุณเอาไว้นะที่นี้นะฮ๊า....
อีกคนที่ต้องเอ่ยถึง เพราะกลายเป็นน้องโปจิเหงาหงอยและซึมเซาเพราะพิษไข้ไปแล้วก็คือ เคียวนะฮะ (ไม่รู้ว่าใครเหรอ? ไม่เป็นไร เห็นรูปประจำตัวที่เป็นหมาป่าม่ะ นั่นแหละเธอล่ะ) เพิ่งสอบเสร็จไปหมาดๆ ช้ำอกช้ำใจกับคะแนนคณิตเสริมกันไป พอเจ๊อ่านก็ไม่รู้จะปลอบยังไง ได้แต่ตบหัว...เอ๊ย ไม่ใช่ลูบหลังเบาๆ แล้วกระซิบว่า
"อย่าเครียดเลยหนู พี่ก็ตกเหมือนกัน..."
...หุหุ ก็ได้แต่หวังว่างานนี้ยาโอยน่าจะช่วยเธอได้ และก็ขอให้เธอหายป่วยเร็วๆละกันนะจ๊ะ
สุดท้ายและท้ายสุด คุณ(พี่)น้องโอ ได้ข่าวว่าไปเฝ้าเมือง ข้าวปลาไม่ยอมกิน งานการไม่ยอมทำ เลยยังผลให้ไม่สบายไปเลย แต่กระนั้นพี่ท่านก็มีสปิริต เมื่อรู้ตัวว่าป่วยก็ฮึดไปทำงาน...เปล่าไม่ใช่ไร แอร์ที่ทำงานมันเย็นอ่ะ ที่สำคัญกว่านั้นคือ เป็นคนของประชาชน ได้ข่าวว่าพอพี่โอไม่อยู่ออฟิศเงียบ เลยต้องไปปรากฏตัวซะหน่อย ผลคือ คนหายคิดถึง ได้ตากแอร์ เล่นคอมและยังได้แนะนำคุณตะวันอีกด้วยว่า
"ก็ลองป่วยดูสิคะ รับรองว่าผอมแน่"
...แต่แหม ไม่อยากบอกเลยว่า อย่าคุณตะวันคงหุ่นดีเท่าพี่โอยากเน้อ สิบอกไห่...
เอาล่ะค่ะ แจมมากแล้ว ก็หวังว่าจะฮากันบ้างไม่มากก็น้อย ไว้คราวหน้าเจอกันใหม่นะเจ้าคะ
สมทบงานสร้างโดย คุณนายโอโช่ฯ...ว่านเองน่ะค่ะ
edit @ 1 Aug 2008 23:32:08 by obake_jiraiya
edit @ 5 Aug 2008 14:40:45 by obake_jiraiya
